Attachment Parenting (AP); en mijn controle dan?

Mijn vorige blog over Attachment Parenting eindigde ik met de volgende vragen:  “Maar als het alleen maar geven is, hoe zit het dan met de controle over mijn kind? Ik ben toch de ouder?  Ik laat mijn baby mij niet manipuleren! Ik ben toch de baas?”. Attachment parenting is mooi, maar hoe zit het dan met de controle over mijn kind?

Alles onder controle
Controle. Ik hou er van om in controle te zijn. Ik ben netjes. Systematisch. Ruim eerst de keuken op voordat we gaan eten. Ik hou van plannen. Dat ben ik. Maar toch voed ik mijn baby wanneer zij aangeeft dat ze honger heeft en laat ik haar slapen wanneer zij aangeeft wanneer ze moe is. Als ze huilt pak ik haar op. Tegenstrijdig? En is het niet lastig voor mij die graag haar agenda volgt? Nee hoor. Ik geloof namelijk dat God het goed heeft gemaakt en mijn baby instaat heeft gesteld om te communiceren en om dus aan te geven wanneer zij honger heeft en wanneer zij moe is. En mij heeft God dan weer zo gemaakt dat ik daar op reageer (weet je nog van dat bloed wat 2x zo snel naar je borsten stroomt als je baby huilt?). Ik sta open voor signalen van mijn dochter. Geloof mij, God heeft alles onder controle.

Open staan voor de signalen van je baby
Zoals ik in mijn vorige post schreef gaat het er bij AP om dat je open staat voor de signalen van je baby. Hierdoor bouw je een hechte band op met je baby. Maar open staan voor de signalen van je baby betekend niet dat je de ‘controle’ verlies.  Er zijn en komen echt veel meer dingen in het leven van je kindje om controle over te hebben. Dit gaat verder dan alleen controle hebben over het moment dat je baby gevoed word en dat je baby in bed gelegd wordt. William en Martha Sears schrijven het zo mooi hun boek (aanrader!); Je leert een baby juist dat jij autoriteit (controle) over hem hebt door te laten zien dat je hem kan helpen zijn problemen (zoals honger en moe zijn) op te lossen zodat hij zich weer goed voelt. Dit betekend dus open staan voor signalen, welke aangeven dat hij iets nodig heeft.  Als je open bent naar de signalen van je baby dan creëer je het vertrouwen dat je baby instaat is de juiste signalen te geven wat hij nodig heeft. Daarnaast ontwikkel je het vertrouwen dat jij als mama in staat bent om op de juiste manier te reageren op je baby én je vertrouwd Gods ontwerp voor de communicatie tussen jou en je baby en dat het werkt zoals God heeft bedoeld. God zou niet een manier van zorgen voor je baby of ouderschap hebben bedacht, ontworpen, dat niet werkt. God heeft mama’s ontworpen om te reageren op hun baby.

Manipuleren of communiceren
Toen ik nog maar net bevallen was van mijn dochter, en er even door heen zat vanwege mijn borstvoedingsellende, kreeg ik het goedbedoelde advies om mijn dochter in haar eigen bedje te laten slapen en te laten huilen. “Want baby’s manipuleren”. Ondanks mijn emotioneel labiele toestand was ik gelukkig helder genoeg om dat als lariekoek te beschouwen. Lieve mensen baby’s manipuleren niet. Baby’s communiceren. En ja natuurlijk gaat jou baby lachen en blij zijn als je naar hem toe komt als hij huilt. Omdat hij heel erg blij is om bij jou te zijn, dat is wat hij wilt. Als je jou baby voed als hij honger heeft of laat slapen wanneer hij moe is of troost als hij huilt, voel je je dan gemanipuleerd? Ik niet. Maar voor diegene die zich wel gemanipuleerd voelen raad ik aan om het in gebed te brengen. Wat zou Jezus doen?

Jezus is liefde. Hoe zou Jezus, die vol is van compassie, reageren op onze baby’s? Met compassie en liefde.
Net als in mijn vorige post haal ik graag een van mijn favo Bijbelteksten aan, Jesaja 49:15. Naar mijn idee is deze Bijbeltekst heel duidelijk. Het leert ons dat harteloos zijn (laten huilen bijvoorbeeld) helemaal niet bijbels is.
“Maar kan een vrouw haar zuigeling vergeten
of harteloos zijn tegen het kind dat zij droeg?
Zelfs al zou zij het vergeten,
ik vergeet jou nooit.”

Nogmaals, God zou niet een manier van zorgen voor je baby of ouderschap hebben bedacht, ontworpen, dat niet werkt. God heeft mama’s ontworpen om te reageren op hun baby.

Vertrouwen en discipline
Ik geloof trouwens wel dat discipline heel belangrijk is in de opvoeding van je kind. Hier is veel meer over te zeggen dan ik nu kan schrijven in deze post zonder af te dwalen van de kern. Later zal ik hier meer over schrijven. Kort gezegd geloof ik dat in het eerste jaar je vooral een hechte en vertrouwelijke relatie opbouwt met je baby, die essentieel is. Dat jou baby jou vertrouwt is een sterk fundament voor de discipline die je jou kindje wilt bijbrengen.

Waar is de vader in het verhaal?
Waar is eigenlijk de vader in dit verhaal? Het gaat alleen maar over de moeder en de baby. De vader lijkt misschien op de achtergrond, maar zonder de steun van mijn man kunnen wij niet deze manier van ouderschap niet doen. Ouders ben je samen. Daar ga ik over schrijven in een volgende blog 🙂 .

Attachment Parenting (AP); en mijn controle dan?

Attachment parenting (AP) / Natuurlijk ouderschap zwaar?

Attachment Parenting (AP); en mijn controle dan?

Ananascake, vrij van geraffineerde suikers (suikervrij)

Newer post

Post a comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.