Een tijd van bloeien is gekomen

In mijn vorige post kon je al even lezen dat ik steeds meer aan het genieten ben van mijn ontdekkende en lachende baby. Sinds mijn post waarin ik het dal omschreef waarin we in zaten zijn we er samen al een stuk verder uit gekomen. De top is weer in zicht. Dit is een heel mooi en emotioneel proces geweest, en het is ook nog bezig.

De top is weer in zicht.

Je vraagt je waarschijnlijk gelijk af of het huilen minder is, of dat we gevonden hebben wat ‘het’ is. Maar nee, ik zelf ben door een proces heen gegaan wat ontzettend veel invloed heeft op mijn baby dochter. Samen met een stel vrienden (die dit ook als werk doen, check http://www.puurity.nl/ ) en met Jezus er bij zijn we gaan kijken naar overtuigingen die ik had (of leugens, maar overtuigingen is een beter woord) over mij zelf, mijn kinderen en mijn man en weet ik wat allemaal. Er kwam veel naar boven. Ik had het er bijvoorbeeld écht heel moeilijk mee dat ik mijn baby soms niet kon troosten. En dat ze niet aan de borst wilde voor troost. Ik dacht elke keer dat ik een slechte moeder was. Ik ben slecht, dat was mijn overtuiging. Maar God liet mij in het proces zien dat ik niet een slechte moeder ben. Hij heeft juist mij uitgekozen om haar moeder te zijn. En God is altijd bij mij. Ik doe mijn best, en Hij doet de rest. Dit is serieus een hele korte samenvatting van wat ik heb mee gemaakt, maar voor nu even wat ik er over heb te schrijven 🙂 . Ik merkte eigenlijk gelijk dezelfde week zo’n ontzettende connectie met mijn baby dochter. Wauw. Ik ga ineens alle leuke dingen van haar opnoemen en veel meer van haar genieten. Ze lacht ineens zoo ontzettend veel. En als ze huilt kan ik veel rustiger blijven en zoeken naar de oorzaak / oplossing. Nu zitten we zelfs in een fase, sinds deze week, dat ze echt alleen bij mij wilt zijn. Bij papa even op schoot is prima, maar als ik maar in de buurt ben. Ok, veel mama’s zouden dat misschien vervelend vinden, maar ik vind het heeeerlijk. Alsof we de tijd samen in halen. In de eerste maanden zat ze namelijk veel bij papa in de draagdoek omdat ik simpel weg het huilen niet aan kon.

Dit alles zorgde ervoor dat ik meer ontspannen ben geworden (vandaar ook mijn vorige post) en ik weer zin krijg in leuke dingen ondernemen (zonder angstig te zijn dat mijn baby gaat huilen of ik er geen raad mee weet).  Gister heb ik bijvoorbeeld uitgevonden dat picknicken een hele fijne manier is om tijd door te brengen met de meiden. Niet zo gek zou je denken, picknicken is toch altijd leuk met een beetje mooi weer? Nou ja, dat is misschien wel zo. Maar als mama met kinderen van verschillende leeftijden, en daarmee verschillende behoeftes, is het soms even zoeken naar fijne activiteiten wat voor iedereen leuk is. Ik vond dat in ieder geval wel lastig. Peuter wil het liefst spelen en lekker actief zijn. De kleine wil óók ontdekken, maar niet alleen maar op mama’s schoot of in de draagdoek. Een gewone speeltuin is dan niet handig. Daar kan zij dan weer zo weinig.

Het was eigenlijk een spontane actie. In de kringloop winkel vond ik voor €2,50 een 100% wollen kleed. Maar tsja, hoe kon ik mijn man dit uitleggen (we zijn aan het minimaliseren en hadden juist een deken weg gedaan..). En toen had ik het! Het wordt een picknick kleed en we zouden hem gelijk maar even moeten uitproberen. Onderweg even langs een supermarkt en hebben we lekker wat eten en drinken gekocht. We zochten een plekje in het gras nabij de speeltuin in het park. Ideaal. Peuter dochter kon heerlijk spelen en had toch haar veilige basis om op terug te komen. Baby dochter kon lekker studderen op het picknick kleed en verschonen en borstvoeding geven gaat ook makkelijk al zittend (vind ik dan 😉 ). Ik heb zelfs nog een stuk uit een boek gelezen, temperamentvolle kinderen van Eva Bronsveld (aanrader als je een gevoelig, intens kindje heb). Mijn dag kon niet meer stuk.

Ik heb zelfs nog een stuk uit een boek gelezen. Mijn dag kon niet meer stuk.

Maar even terug naar de put. Toen wij als gezin zo in de put zaten door het vele huilen en borstweigeren van onze jongste dochter hadden we 1 gebed naar God. Nou ja, eigenlijk 2. Nummer 1 was: “Heer, geef haar dan (als ze dan toch niet stopt met huilen) minstens 1 lachje per dag”. En gebed nummer 2 was: “Heer, leid de kinderarts. Dat was zij zegt klopt en door u geleid is. Zo als het loopt, zo loopt het”. Het waren pure gebeden uit wanhoop. Gebed nummer 1 is sindsdien elke dag nog verhoort. Sterker nog, ze lacht de afgelopen weken wat af. Wat een lekker lachende baby is zeg, heeeeerlijk <3 . En gebed nummer 2, dat was wel wat lastig om te accepteren. Het is nu ruim 3 maanden geleden dan we voor het eerst bij de kinderarts waren. Weet je wat haar conclusie / advies was? Dat we vooral echt moesten gaan kijken hoe we rust konden brengen in ons gezin. Dát zou haar goed doen. Ze zij nog veel meer hoor, maar dat was iets wat er uit spatte. Het was toen vlak voor kerst en ze drukte op ons hart niets te gaan ondernemen met kerst (“zeg maar dat het van mij (de kinderarts) niet mag”). Om eerlijk te zijn hebben we niet gelijk de vruchten er van gezien. Er bleef wel onrust en huilbuien. Máár nu, zo een paar maanden verder, merken we dat het ook echt een hartsverlangen van ons is geworden. Meer rust in ons gezin. Meer ontspanning. En nu merken we langzamerhand wel degelijk een verschil. Er is nu niet meer geforceerde rust (wat er toen dus wel was) maar er is echt rust omdat we zelf ervaren hoe fijn het is om meer ontspannen te zijn. God heeft dus ook zeker ons tweede gebed verhoort. Het bijzondere is, is dat de naam van onze baby dochter ook “rust” en “vrede” betekend. Ik deel liever niet de namen van mijn dochters op mijn blog, maar dit is te tof om niet te delen 🙂 .

God hoort je & hij verhoort je gebed – simple as that.

Dus echt, soms loop het niet zoals je hoopt. Serieus ik had echt ALLES willen geven om mijn dochter niet meer te hoeven horen huilen of zodat ze weer de borst als troost zou nemen. Maar God wilde mij iets veel mooiers leren. Om niet te geloven in overtuigingen die niet kloppen. Ik ben de beste mama voor mijn meiden, want Hij vertrouwd mij hun toe. En om echt rust en vrede in ons gezin te brengen. Zodat er in alle rust op gegroeid kan worden. Een tijd van bloeien is aangekomen!

Een tijd van bloeien is gekomen

Ontspannen lente!

Een tijd van bloeien is gekomen

Wees lief voor jezelf – en daarmee voor je kind :)

Newer post

There are 2 comments

Post a comment