(tijdelijke) blogstop & kangastart!

Lieve lezeressen,

Bloggen op VoilaEline is 1 van de leukste dingen om te doen. Het is ontspannen en fijn om soms mijn eigen dingen van me af te kunnen schrijven – en ook tof om andere moeders weer te kunnen bemoedigen of te inspireren.

VoilaEline is nu bijna 3 jaar jong en in die 3 jaar heb ik soms meer geblogd en soms minder. De laatste tijd ben ik erg bezig met het stellen van prioriteiten. Wat is er nou echt belangrijk? Hoe kan ik een ontspannen moeder zijn voor mijn kids? Ik heb gemerkt dat bloggen helaas niet altijd ontspannen is met kids. Eigenlijk om 1 simpele reden; het is achter de computer / tablet or whatever device. Dat maakt het lastig – vind ik – om het te combineren met de zorg en aandacht voor mijn meiden.

Daarnaast ga ik in september weer beginnen met het geven van Kangatraining (check www.kangatraining.nl 😉 ).  De leukste workout samen met je kindje! Omdat dit ook al aardig wat voorbereidingen vraagt via de computer heb ik besloten om echt even een blogstop in te lassen voor een onbepaalde tijd. Eigenlijk ben ik al niet zo actief meer als voorheen – zoals je wellicht is opgevallen – maar ik wil het graag even ‘definitief’ maken. Puur ook eigenlijk voor mezelf zodat ik het los kan laten.

Mijn blog zal nog wel online blijven – want wie weet komen er weer periodes aan met meer tijd voor dingen achter de computer.

Voor nu ben ik dus even offline! Ik ga het bloggen zeker missen hoor – en ook jullie lieve reacties! Ik wens jullie allemaal heel veel plezier en ontspanning in jullie moederschap en veel van Gods zegen.

Liefs Eline

(tijdelijke) blogstop & kangastart!

Wees lief voor jezelf – en daarmee voor je kind :)

There are 2 comments

  1. Groentje

    Hoi Eline, jammer, want ik las graag bij je! Tegelijkertijd ook begrijpelijk en fijn voor jezelf om de keuze definitief te maken! Dankzij jouw blog zijn wij met bzc begonnen en nu met 11 maanden gaat het al supergoed. Echt heel inspirerend! Ook over natuurlijk ouderschap, borstvoeding en dragen heb ik van jou veel geleerd. Dankjewel daarvoor! Ook wij hebben een co-sleeper van een ledikantje gemaakt 🙂 Zei ik al dat ik je heel inspirerend vind? 😉 Ik ben stiekem wel benieuwd of je met je tweede dochter ook bzc doet, of dat het niet is gelukt omdat je met haar een lastigere start had. En of je nog wasbare luiers gebruikt, en hoe het nu gaat met slapen in jullie familiebed (je schreef een keer over jullie plan van aanpak toen je nog zwanger was, maar hoe pakte het uit in de praktijk?) en of je deze keer de kinderwagen meer of minder gebruikt… Dus een beetje over de overeenkomsten en verschillen en de veranderingen bij eerste en tweede kind 😉 Maar wie weet schrijf je daar weer eens over als je tzt weer verder gaat met bloggen. Gods zegen in alles!

    1. Voila Eline

      Wat lief, dankje voor je reactie 🙂 Leuk dat je ook bzc bent gaan doen! Even kort een reactie op je vragen; met onze jongste doen we ook bzc, en dat ging vanaf het begin vrij goed (vooral het poepen leek ze erg fijn te vinden op het potje, soms was juist het potje een uitkomst in de huilbuien!) maar in de nacht hebben we tot op heden wegwerp luiers gebruikt – en nu wil ik langzamerhand haar ook in de nacht op het potje gaan zetten omdat ze er nu af en toe wakker van wordt of gaat woelen. Ze is een goede slaper snachts dus vandaar dat ik het nog uitstelde.. tsja nachtrust is ook heel fijn 😀 . Ik gebruik dus overdag nog wasbaar en binnenkort snachts ook weer. Slapen in het familiebed – ja dat is wat zoeken soms nog maar we hebben aardig onze draai gevonden. Meestal is het baby – ik – papa – oudste dochter. maar vaak is het ook baby – ik – oudste dochter – papa. beetje wisselend. ze liggen allebei namelijk graag naast mij.. en ik natuurlijk ook graag naast mijn man, maar mijn oudste valt nog graag bij mij in slaap, dus het is net even afhankelijk hoe de avond loopt. Maar vaak kruipt de oudste uiteindelijk ook wel naar papa omdat ik het gefriemel (ze houd van friemelen aan mijn haar) niet zo fijn vind als ik al met babylief bezig ben. Tot op heden nog geen kinderwagen gebruikt! maar meestal ga ik op de fiets ergens heen, jongste in de draagdoek en oudste in het zitje. Dat vind ik de ideale uitkomst. Echt grote stukken laat ik de oudste nog niet lopen, maar een kinderwagen hebben we eigenlijk niet eens meer, dus vandaar dat we vaak op de fiets stappen. Verder is het gewoon een stuk drukker, ze hebben beide – op hun manier – aandacht nodig. Waarbij je bij de eerste nog van alle nieuwe dingen op keek, vliegt de tijd nu voorbij (oh my ze kan al zitten – weet je wel 😛 ). Maar goed, zo veel dingen zijn ook nieuw omdat het écht een ander mensje is! Jij ook heel veel zegen 🙂 Liefs

Post a comment