Vaders en attachment parenting (AP)

Al heel wat posts geleden schreef ik over attachment parenting en of deze manier van ouderschap niet zwaar is. Ook schreef ik een post over de vraag hoe dan met ‘controle’ over je kind zit bij attachment parenting.

Maar waar is de vader in het verhaal?
Als het om attachment parenting gaat dan gaat het  vaak alleen maar over de moeder en de baby. De vader lijkt misschien op de achtergrond, maar zonder de steun van onze mannen kunnen wij niet deze manier van ouderschap niet doen. Ouders ben je echt samen.

Voor deze post heb ik mijn man gevraagd om zijn ervaring te delen. Hopelijk is het een bemoediging voor andere papa’s (in spe).

Attachment Papa?
Voor mij als ‘attachment’ papa kwam er, om heel eerlijk te zijn,  al vanaf het begin een stukje toewijding aan mijn gezin om de hoek kijken. Wij als vaders (ik geloof dat ik hiermee voor alle mannen mag spreken) doen niet graag moeilijk als iets makkelijk kan. Toch hebben wij ook allemaal een vader instinct en vanaf het moment dat ik dochterlief mocht aanpakken bij de geboorte ontstond er in mij een ware verantwoordelijkheid. Ik wil het beste voor ons dochterlief, onze dochter, en dat ga ik haar geven. Deze twee kanten van mij als vader, gemakkelijk zijn en verantwoordelijkheid nemen, hebben mij de afgelopen periode behoorlijk geconfronteerd. Voorbeeld: je zit lekker op de bank, onderuitgezakt, en dan ineens roept je vrouw; “heb je snel even een luier voor me?” “Huh?”, was dan mijn reactie verontwaardigd, terwijl ik heel goed wist wat zij vroeg. Ik had toch de gehele dag gewerkt? Waarom zou ze mij nu uitnodigen om assistent moeder te spelen. Als onze dochter midden in de nacht wakker wordt en mij eerst wakker maakt in plaats van mama (wat overigens zeer weinig voorkomt), ben ik vaak geneigd om mij om te draaien en mijn oren dicht te stoppen met het dekbed. Ook als mama mij met een uitgeput gezicht in de ochtend aankijkt en vraagt om dochterlief even in de drager bij mij te houden zodat ze nog even kan slapen, sta ik niet direct te springen.

Veelal heb ik deze dingen met een behoorlijke “grommend humeur” gedaan. Maar,elke keer als ik ook maar naar God op heb gekeken of alleen maar aan Hem heb gedacht, werd ik direct geconfronteerd met wat Hij voor mij (zijn bruid) heeft gedaan. Hoe nederig en hoe veel Hij voor mij heeft afgelegd om mij te bereiken met zijn liefde. Direct na zo’n moment van openbaring van Gods liefde keerde mijn “grommende humeur” naar een vrolijk fluiten (wel zachtjes want anders werd dochterlief wakker 😉 )

De andere kant
Al deze toewijding aan ouderschap bracht nog veel dingen met zich mee. Ik heb mij vaak verdiept in de manier waarop je je kind kan opvoeden. Eigenlijk komt het er altijd weer op neer, hoe meer liefde je aan je kindje geeft hoe meer je kind jou gaat vertrouwen en hoe sterker de band met je kind. Vanuit die basis zijn alle andere dingen zoveel gemakkelijker. Jezus bracht zijn discipelen ook bijna overal mee naar toe, behalve als hij zich terug trok om zelf met de Vader te zijn. Nadat zij zoveel met Hem hadden meegemaakt wisten zij precies wat zij moesten doen toen Jezus hen vroeg: “ga uit, genees de zieken en bevrijdt de bezetenen.” Geen lange uitgebreide discussie over hoe of wat en als dit en dan dat. Toch wel lekker voor ons als “gemakkelijke vaders” om aan een paar woorden genoeg te hebben. Een vriend van mij vertelde dat, toen hij een peuter was, zijn kans greep als er visite was. Onder het mom van ‘mijn ouders letten nu even niet op en commentaar zullen ze nu wel even nalaten onder toezicht van de vriendelijke gaste’. Helaas voor hem ging dit nooit op, zijn moeder had aan één blik in zijn ogen genoeg om hem duidelijk te maken dat hij in grote problemen was. Zonder enig tegen stribbelen gedroeg hij zich vervolgens.

Nu weet ik dat dit een relatie was tussen een moeder en een kind, maar hoe geweldig is dit als juist de vader zo’n band opgebouwd met zijn kind waardoor één kort klein zinnetje genoeg is om iets gedaan te krijgen of om te voorkomen dat de volledige chaos los barst.

Vaders en attachment parenting (AP)

1ste verjaardag van onze baby!

Vaders en attachment parenting (AP)

Lente!

Newer post

Post a comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.