Wat is nou eigenlijk normaal?

Laatst had ik met mijn man een gesprek over de verwachtingen die wij hebben van onze kinderen. Wat wij denken dat normaal is hoe onze kinderen zich zouden moeten gedragen. Of juist niet gedragen. Zichzelf troosten, zelf in slaap komen, doorslapen, zindelijk worden, praten, kruipen, lopen, eten, uit een beker drinken, geen rommel maken, rommel juist opruimen, en ga zo maar door. Niet alle ouders hebben natuurlijk dezelfde verwachtingen maar over het algemeen zijn er toch wel een aantal van deze dingen die ‘normaal’ gevonden worden bij een bepaalde leeftijd. De reden dat mijn man en ik hier over praatte was naar aanleiding van een gesprek dat ik met iemand had gehad die dag. Ik vertelde heel open dat onze dochter, met 20 maanden, nog niet door slaapt. Ik ben daar open over omdat ik mijn ‘verwachting’ hierin heb bijgesteld en ik nu wéét dat het normaal is voor haar, omdat ik vertrouw dat zij echt wel wilt doorslapen als ze daar aan toe is. Want ja, wat is nou eigenlijk normaal? Op het gezicht van deze persoon was verbazing te lezen. Want ja, doorslapen is ‘normaal’ en wordt verwacht op een leeftijd van 20 maanden.

Op het gezicht van deze persoon was verbazing te lezen. Want ja, doorslapen is ‘normaal’ en wordt verwacht op een leeftijd van 20 maanden.

Realistische en onrealistische verwachtingen // out of the box

Verwachtingen over mama zijn, papa zijn, ouder zijn, gezin zijn en verwachtingen van je baby zullen uiteindelijk leiden tot enkele of meerdere teleurstellingen. Waarom schrijf ik dit zo stellig? Omdat onze verwachtingen nooit volledig vervult kunnen worden. Omdat we niet perfect zijn. Simpel. Daarom is het zo ontzettend belangrijk om te kijken of onze verwachtingen realistisch zijn of niet. Niet zo zeer om te kijken naar wat de wereld zegt dat ‘normaal’ is maar wat God zegt wat ‘normaal’ is. Out of the box denken. En zeker ook verder kijken dan onze neus (cultuur 😉 ) lang is. Wij leven misschien in een westerse cultuur maar als christen zijn wij zeker niet cultureel gebonden! Ons verlangen is om te zijn zoals Hem 🙂 , toch?! Onrealistische verwachtingen zijn; een bepaalde leeftijdsgrens stellen aan doorslapen of zelf in slaap komen, een baby die zichzelf troost (want wij willen toch ook getroost worden, al dan niet door God?) en bijvoorbeeld dat een kind van 9 maanden snapt dat hij niet met zijn eten mag spelen..

IMG_0348_1

Kijken naar Hem én naar je kindje

Ja, maar hoe weten we dan wat wél realistische verwachtingen zijn? Om heel eerlijk te zijn kun je het beste helemaal geen verwachtingen hebben, van jezelf niet en naar je kindje niet. Kan je ook niet teleurgesteld raken. Maar wat wél goed is, is kijken naar het karakter van Jezus. Oh, daar is zoo veel moois over te vinden in de Bijbel. De vruchten van de Geest zijn, liefde, zelfbeheersing, zachtmoedigheid, geloof, vrede, vreugde, geduld, vriendelijkheid en goedheid. Dat zijn nog al wat handvatten! Even praktisch, jij wilt dat je kindje de nacht door slaapt, zo snel mogelijk. Maar Gods Geest helpt jou om geduldig te zijn en met liefde en zachtmoedigheid hier je kindje de tijd voor te geven. Naast het kijken naar Jezus, is het ontzettend belangrijk om naar je kindje te kijken. Echt waar, elk kindje is anders. Dat beaamt iedereen met mij, maar waarom waarom waarom waarom worden er dan altijd dezelfde adviezen gegeven voor elk kindje? Jij kent je kindje het beste, jij bent de mama en God helpt jou echt om jou kindje te leren kennen en te begrijpen. Kijk naar zijn karakter. Onze dochter bijvoorbeeld; ze is heel enthousiast, heel vrijmoedig, speelt graag de leider en kan heel druk zijn. Maar ze is daar in tegen extra gebaat bij een extra momentje mama-borst-tijd. En waarom zou ik haar dat niet geven? Even lekker tot rust komen aan de borst. Net als wij even lekker tot rust mogen komen bij Hem.

‘El Shadai’ = ‘God Almighty’ & ‘Shadai’ = ‘The breasted God’ & ‘Dai’ = ‘That which is enough’ dus met andere woorden: God is ons genoeg en het wordt vergeleken met aan de borst zijn. Aan de borst zijn is compleet, dat wat voor baby’s genoeg is.

Het gaat meer om relatie dan om prestatie bij God. En zo mag ook zijn bij ons als ouders naar onze kinderen. Het zo ontzettend waardevol en belangrijk om de relatie met je kindje boven het halen van prestaties (en dus verwachtingen) van wat de wereld denkt dat ‘normaal’ is te stellen.

Nogmaals, het is dus heel belangrijk om na te gaan of onze verwachtingen realistisch zijn. Hierbij een aantal vragen om jezelf aan het denken te zetten 🙂 .

  1. Is je verwachting cultureel-maatschappelijk gebonden? Weet je dat niet, zoek het eens uit..
  2. Is je verwachting te toetsen aan Gods woord? Sla zijn Woord open en be amazed..
  3. Is je verwachting ‘emotie-loos’ of komt het wellicht voort uit een eigen (emotionele) behoefte of tekortkoming? Praat hier dan bijvoorbeeld over met je man / goede vriendin..
  4. Heeft God eigenlijk verwachtingen voor jou?

God heeft natuurlijk geen verwachtingen van ons. Hij heeft ons namelijk onvoorwaardelijk lief! Hij HOOPT natuurlijk wel dat wij het beste kiezen. Laten wij ons best doen om ook geen verwachtingen aan onze baby’s te stellen. In plaats daar van een voorbeeld te zijn, met de vruchten van de Geest in ons achterhoofd, euhm en voorhoofd 😉 .

 

Wat is nou eigenlijk normaal?

Pumpkin spice latte // Pompoen latte met speculaaskruiden

Wat is nou eigenlijk normaal?

Printable: fruits of the Spirit // Christmas

Newer post

Post a comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.